Bedaŭrinde.

Bedaŭrinde mi vin renkontis,
Bedaŭrinde ekamis mi vin,
Bedaŭrinde saluti vin hontis
Kaj nun devas bedaŭri sen fin'.

Bedaŭrinde mi tute hazarde
Al alia edziĝis knabin'.
Bedaŭrinde mi flame kaj arde
Daŭre amas, amegas nur vin.

Bedaŭrinde nun, kiam brakumas
En la lito min mia edzin',
Vi aperas al mi kaj eklumas...
Por turmento ne lasu plu min!

Bedaŭrinde vi min persekutas,
Kaj en sonĝ' ofte vokas mi vin.
Tiam vi ne aperas, vi mutas,
Por malĝoju jam mia edzin'.

— Kiun ĉiam en sonĝo vi vokas? —
Ŝi demandas fojfoje kun trist'.
Mi koleron obstine sufokas
Kaj silentas pri vi kun persist'.

Bedaŭrinde mi faris eraron:
Ne aliris, ne diris pri am'.
Nun rikoltas mi vivan koŝmaron,
Pri nenio esperas mi jam.

Se mi dirus al vi pri amsento
Kaj pri vundo profunda en kor',
Ĉu ricevus mi vian konsenton
Aŭ vi pelus fiere min for?

Bedaŭrinde ne scias mi veron,
Ĉu ĝojigus vi min per favor' ...
Tutegale min ronĝas sufero,
Tutegale min mordas dolor'.