Paĝo de Zmitro Lapcionak
Dato: 22 aprilo 2003.
Dato: 22 aprilo 2003.
— Вы свободны.
— Спасибо, сеньор.
— Вы свободны.
— Спасибо, сеньор.
— Вы абсолютно свободны и можете идти куда угодно и говорить что угодно.
— Большое спасибо, сеньор.
— Почему же Вы не говорите, что угодно?
— Я уже сказал.
— Что Вы сказали? Когда? Я ещё ничего не слышал.
— Я сказал "Большое спасибо".
— Этого мало. Вы можете идти куда угодно, приплясывая и припригивая от
радости, что Вы абсолютно свободны и можете говорить, что угодно.
— Я приплясываю.
— Низко приплясываете. Вы имеете полное право высоко подпрыгивать на
одной ножке, чтобы всем издалека было видно, что никто не запрещает Вам
пританцовывать от радости. Вот так. Теперь лучше.
— Скажите пожалуйста, сеньор, могу ли я на недолго перестать приплясывать
и перейти на шаг? А то я немного запыхался.
— Подождите минуточку. Я должен заглянуть в инструкцию. А, вот, комментарий к статье 6: "От радостного пританцовывания освобождаются лица, страдающие остаточными явлениями перенесённого в детстве полиомиелита".
— Большое спасибо, сеньор. По крайней мере дух переведу ...
— Не смейте переходить на шаг — Вы ещё не предоставили справку о наличии
остаточного полиомиелита.
— Простите, пожалуйста, сеньор, я не знаю, кто Вы такой ...
— Я — инструктор по обучению населения пользованию безграничной свободой.
— Спасибо, большое спасибо. А скажите, сеньор инструктор по обучению
пользования, могу ли я ...
— Не можете. Не отвлекайтесь. Подпрыгивайте от радости. Выше, выше,
прыгучистее ...
— Vi estas libera.
— Dankon, sinjoro.
— Vi estas libera.
— Dankon, sinjoro.
— Vi estas absolute libera kaj povas iri kiel vi volas kaj diri kion ajn vi volas.
— Grandan dankon, sinjoro.
— Kial do vi ne diras kion vi volas?
— Mi jam diris.
— Kion vi diris? Kiam? Mi ankoraŭ nenion aŭdis.
— Mi diris "Grandan dankon".
— Malmulte. Vi povas iri kien vi volas, dancetante kaj saltante pro la ĝojo ke vi estas absolute libera kaj povas diri kion ajn.
— Do mi dancetas.
— Vi malalte dancetas. Vi havas plenan rajton alte saltadi sur unu piedo, por ke ĉiu povu de fore vidi ke neniu malpermesas al vi danceti pro ĝojo. Jen tiel .... Nun jam estas pli bone.
— Bonvolu diri, sinjoro, ĉu mi povas por nelonge ĉesi ĉi tiun ĝojan dancadon kaj ekpaŝi? Ja mi iomete ekanhelas.
— Atendu dum minuto. Mi devas legi en la instrukcio. Jen estas komento al artiklo 6: "De gaja saltado estas liberigitaj personoj suferantaj de post-restantaj fenomenoj de junaĝa poliomielito".
— Grandan dankon, sinjoro. Me almenaŭ respiros ...
— Ne povu ekiri! Vi ankoraŭ ne montris ateston pri suferita poliomielito.
— Pardonu, sinjoro, mi ne scias kio vi estas ...
— Mi estas instruisto pri lernigado al popolo kiel uzi senliman liberon.
— Dankon, grandan dankon. Kaj diru, sinjoro instruisto pri lernigado, ĉu mi rajtas ...
— Vi ne rajtas. Ne distriĝu. Saltadu pro ĝojo de libero. Pli alte, pli alte, pli salte ...